Brak zadowolenia z pracy. Gdy w organizacji czegoś brakuje.

Dlaczego gdy dla jednych praca to pasja, inni z trudem do niej docierają? Czy za niezadowoleniem z pracy stoi tylko brak zainteresowania daną działalnością, czy może jest coś więcej? Jaka organizacja w miejscu pracy sprzyja efektywności i satysfakcji z wykonywanych zadań? „Kiedy ludzi obdarza się zaufaniem, rodzi to w zamian ich odpowiedzialność”.

Modele zarządzania w organizacji

Zarządzanie niektórych organizacji w dużej mierze opiera się jeszcze na modelach opartych na strachu. Zapewne jeszcze kilkanaście lat temu trudno było uwierzyć w to, iż organizacja oparta na zaufaniu będzie w stanie przynosić równie wysokie efekty.

Stale rozwijająca się gałąź zarządzania ukazuje wzrost wagi wartości takich jak szacunek, pozytywne wzmocnienia czy wiara w ludzi. Praca coraz rzadziej kojarzona jest tylko z elementem, który odpowiada za dostarczenie środków do życia. Coraz częściej w pracy poszukujemy sensu oraz wyższej idei, za którą chcemy podążać. Stare mechanizmy przestają się sprawdzać, ponieważ koncentrują się na wymuszeniach posłuszeństwa, a nie na wspieraniu poczucia samorealizacji. „Kiedy organizacje nie są zbudowane na ukrytych mechanizmach lęku, lecz na strukturach i praktykach, które budzą zaufanie i odpowiedzialność, zaczynają się dziać zdumiewające i nieoczekiwane rzeczy”.

Lęk jest wielkim paralizatorem”.

Co w firmie działa lepiej?

Organizacje stosujące strategie oparte na pozytywnych wzmocnieniach zyskują bardzo wiele – zadowolonych i spełnionych pracowników co w rezultacie również przekłada się na wyniki organizacji. Działania liderów stosujących pozytywne elementy wzmocnień – wywołujące uśmiech pracowników czy powodujących dodatkową motywację – działają cuda. Jednak nie każdy funkcjonuje w środowisku organizacyjnym, które jest wspierające. W jaki sposób więc próbować odnajdywać się w różnych trudnych sytuacjach? Istotnym elementem każdej relacji jest asertywność.

Asertywność związana jest z szacunkiem do siebie oraz innych, zakłada budowanie relacji wraz z możliwością wyrażenia tego co myślę, czuję czy pragnę w sposób, który szanuje również opinie, uczucia czy postawy innych osób. Asertywność jest bardzo ważną umiejętnością, która umożliwia nam stawianie oporu w obliczu różnego rodzaju nacisków. To otwarty komunikat, przy pomocy którego mamy możliwość wyrazić siebie. Odwołując się do organizacji oraz trudności występujących na linii pracownik-przełożony, warto zaakcentować wagę komunikatu asertywnego. Asertywność nie stanowi oczywiście gwarancji sukcesu, natomiast umożliwia poczucie wzajemnej satysfakcji z możliwości wyrażania własnych uczuć, co sprzyja rozwiązywaniu różnego rodzaju konfliktów czy trudnych sytuacji, bez poczucia winy czy nieszczerości. 

Komunikacja w organizacji

Czasami w kontakcie między przełożonym a pracownikiem brakuje efektywnej komunikacji. Stosowanie komunikatu asertywnego pozwala uniknąć wielu nieporozumień oraz zrozumieć źródło konfliktu. W konsekwencji również może przyczynić się do wspólnego rozwiązania problemu. Jednak, gdy nie umożliwimy drugiej stronie dostrzeżenia pełnego obrazu sytuacji, zrozumienia w czym tak naprawdę tkwi problem oraz nie zaakcentujemy w porę ważnych dla nas kwestii, to poniekąd odbieramy sobie szansę na pomyślne rozwiązanie tej sytuacji.

Życie stawia nas w obliczu różnych okoliczności, czasami mamy poczucie, że zrobiliśmy już wszystko co w naszej mocy, aby poprawić dane stosunki. Pamiętajmy o szacunku do siebie i nie bójmy się próbować. To, że dzisiaj nie widzimy perspektyw w miejscu, w którym się znajdujemy nie oznacza, że tak będzie zawsze. Poszukujmy miejsc, w których będziemy czuć się dobrze. „Działajmy, bowiem albo nam wyjdzie, albo nauczymy się czegoś nowego”.


Bibliografia:

  1. Frederic Laloux, Pracować inaczej, Warszawa 2015/2016, Studio EMKA.
  2. Emmons M., Alberti R., Asertywność, GWP, Gdańsk 2002.
  3. Hare B., Bądź asertywny,Wyd. Ravi, Łódź 1997.
Martyna Dębska

Martyna Dębska

Studentka piątego roku psychologii. Uwielbia przelewać swoje myśli na papier oraz dzielić się nimi z innymi. Chce docierać do ludzi, by mieli możliwość poszerzenia swojej wiedzy i wierzy, że czasami wystarczy jeden tekst przeczytany "w porę", by odmienić czyjeś życie :) 
Uważasz artykuł za ciekawy lub pomocny? Podziel się z innymi
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Newsletter

Zostaw nam swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać kolejne artykuły bezpośrednio na swoją skrzynkę

Polecane artykuły

Nurty w psychoterapii

Terapia krótkoterminowa

W czasie trwania sesji psychoterapeutycznej, najczęściej na jednej z pierwszych pada pytanie od pacjenta: „ile będzie trwać terapia?” Ludzie chcieliby, aby terapia była krótka, efekty przychodziły szybko i najlepiej już na stałe. Jednak czas trwania psychoterapii zależy od wielu czynników, m.in. rodzaju i złożoności problemów (zaburzeń), świadomości, motywacji i zaangażowania pacjenta, a także wybranego nurtu terapii.

Nurty w psychoterapii

Terapia Ericksonowska – na czym polega to podejście w psychoterapii?

Wybierając psychoterapeutę warto sprawdzić jaką szkołę psychoterapii skończył, czy jest rekomendowana przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne i Psychologiczne oraz w jakim nurcie dany terapeuta się kształcił. Podstawowe informacje o poszczególnych nurtach psychoterapeutycznych pozwolą nam ocenić, czy ten rodzaj terapii jest dla nas.

Rozwój osobisty

Terapeutyczna moc przyrody

Obecne tempo życia bywa stresujące. Żyjemy w ciągłym pośpiechu, w ciągłym pędzie. Szybko, powierzchownie. W nadmiarze bodźców, informacji, rzeczy. Lawirujemy między wieloma zadaniami, obowiązkami, godzimy kilka ról społecznych. Więcej czasu spędzamy w biurach, domach, zamkniętych pomieszczeniach. Jesteśmy zniecierpliwieni i zmęczeni. Potrzebujemy wytchnienia, odprężenia i odpoczynku. Kontakt z przyrodą może być odpowiedzią na te potrzeby.

Rodzina i dzieci

Rozwód a dzieci – jak wspierać dziecko w sytuacji rozwodu

Rozwód jest wymagającą sytuacją nie tylko dla rozstającej się pary, ale też dla dzieci. Dzieciom jest trudno zrozumieć co i dlaczego się dzieje, często doświadczają skrajnych emocji, choć nie potrafią ich opisać. Rodzice, zaabsorbowani własnymi przeżyciami, nie zawsze potrafią we właściwy sposób wspierać dzieci w przechodzeniu przez te duże życiowe zmiany.