Samoutrudnianie – czyli dlaczego nic Ci się nie udaje?

U każdego z nas na różnych etapach życia mogą pojawić się krytyczne myśli wobec własnej osoby czy otaczającego nas świata. Każdemu zdarza się czasem spojrzeć na siebie nieprzychylnym okiem, nie obiektywnie ocenić sytuacje. Wiele z takich myśli ma swoje korzenie w naszych doświadczeniach z dzieciństwa, szczególnie w relacjach z najbliższymi. Na szczęście w dorosłym życiu - niezależnie od tego czego doświadczyliśmy we wczesnych latach życia – sami dla siebie możemy stać się osobą, która zadba o swoje potrzeby, wypełni braki, ukoi, zaakceptuje i pokocha. Pierwszym krokiem na tej drodze może być przyjrzenie się swoim myślom.

Codziennie prowadzimy ze sobą dialog wewnętrzny.  Są czasem takie chwile kiedy zdania takie jak: „Jestem zupełnie do niczego”, „nic mi się nie udaje”, „nikt mnie nigdy nie pokocha”, „nigdy nic nie osiągnę” wydają nam się prawdą o nas samych. Wierzymy w nie i działamy zgodnie z ich kierunkiem. W efekcie czego pogarsza się nasz nastrój, obniża chęć do realizacji zadań, słabnie wiara we własne możliwości – ewidentnie nam to nie służy. Co więc moglibyśmy zrobić żeby wyrwać się ze spirali krytycznego myślenia?

 Warto wybrać jedną negatywną myśl i zadać sobie pytanie: „Czy jest to bezwzględna prawda o mnie?”, „Czy odnosi się do każdej sytuacji?”. Pomocne może okazać się także stworzenie tabelki w której opiszemy jeden dzień naszych aktywności. Po jednej stronie możemy wpisać przedziały godzinowe ( np. 8 – 9, 9 – 10, 10 – 11 itp.) a po drugiej co w tym czasie robiliśmy (np. zrobiłam jajecznicę, wstawiłam pranie, poszłam pobiegać). Pod koniec dnia przeczytajmy to, co zapisaliśmy. Wtedy możemy poddać w wątpliwość negatywną myśl np. „Nic mi się nie udaje”. Czy patrząc na sporządzoną notatkę mogę w 100% powiedzieć, że to zdanie jest prawdziwe? Czy w ciągu dnia zrobiłam rzeczy, które sobie założyłam? np. Czy udało mi się zrobić jajecznicę? Czy udało mi się wstawić pranie? Poddajemy w wątpliwość naszą krytyczną myśl, przyglądamy się jej, zauważamy, że wiele z jej aspektów dotąd nie zauważaliśmy, były ponad naszą uwagą. To uelastycznia nasze myślenie, pozwala uzyskać głębszą perspektywę, szerszy obraz sytuacji. Oczywiście, że obecne będą też sytuacje w których coś mi obiektywnie nie wyjdzie (nie jest naszą intencją zakłamywanie rzeczywistości) ale chodzi również o to by dostrzec drugą stronę – są też takie sytuacje w których sobie radzę. Jeśli nadal nie czujemy się przekonani – możemy zapytać swojego przyjaciela co on sądzi na ten temat, czy też ma takie zdanie o nas, że nic mi się nie udaje.

Kolejną rzeczą, jaką możemy zrobić z krytyczną myślą to przypomnienie sobie ze szczegółami ostatniej sytuacji, w której się pojawiła. Przykładową sytuacją może być wizyta u lekarza – miałam wyznaczoną godzinę wizyty jednak była bardzo duża kolejka pacjentów, czekałam dwie godziny i w końcu musiałam zrezygnować i wrócić do pracy. Będąc w przychodni mogła towarzyszyć mi myśl: „nic mi się nie udaje”. Ważne okazałoby się oddzielenie faktów, czyli tego co się naprawdę stało od mojej interpretacji tego zdarzenia (np. „Spotkało mnie to bo mam pecha”) i zobaczenia co leży w granicy naszego wpływu a co nie. Może to przynieść ulgę, poszerzyć nam perspektywę.

Mimo, iż każdy z nas może doświadczać wspomnianych powyżej zniekształceń myślenia, czasem negatywnych myśli jest bardzo dużo, są przytłaczające, odbierają nam chęć do działania, nie możemy sami sobie z nimi dać rady. Warto wtedy sięgnąć po profesjonalną pomoc i razem z terapeutą zajrzeć w głąb siebie. Taka relacja może wpłynąć na to, jak myślimy o sobie, świecie a co za tym idzie poprawić jakość naszego życia.
Odpowiedz na kilka pytań, a wskażemy specjalistę, z którym lepiej zadbasz o swoje samopoczucie i sukcesy. Te małe i te większe. 


Bibliografia:
1. A. Popiel, E. Pragłowska Psychoterpia poznawczo-behawioralna teoria i praktyka Wydawnictwo Paradygmat Warszawa 2008
2. C.A.Padesky,D. Greenberger Umysł ponad nastrojem Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2017

Adelina Naglik

Adelina Naglik

Psycholog, absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego. Swoje doświadczenie zawodowe budowała pracując z dziećmi i młodzieżą jako kurator społeczny, osobami uzależnionymi od alkoholu oraz jako wykładowca akademicki na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Od ponad 10 lat realizuje się w pracy z osobami starszymi, prowadzi terapię indywidualną i zajęcia usprawniające funkcjonowanie poznawcze. Psychologia to jej hobby. Regularnie bierze udział w szkoleniach ulepszających warsztat pracy. Skończyła studia podyplomowe z zakresu Interwencji Kryzysowej, Terapii Poznawczo - Behawioralnej oraz Dialogu Motywującego. Relaksuje się czytając książki o różnorodnej tematyce. Uwielbia biegać i praktykować jogę.
Uważasz artykuł za ciekawy lub pomocny? Podziel się z innymi
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Newsletter

Zostaw nam swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać kolejne artykuły bezpośrednio na swoją skrzynkę

Polecane artykuły

Praca

Brak zadowolenia z pracy. Gdy w organizacji czegoś brakuje.

Dlaczego gdy dla jednych praca to pasja, inni z trudem do niej docierają? Czy za niezadowoleniem z pracy stoi tylko brak zainteresowania daną działalnością, czy może jest coś więcej? Jaka organizacja w miejscu pracy sprzyja efektywności i satysfakcji z wykonywanych zadań?

„Kiedy ludzi obdarza się zaufaniem, rodzi to w zamian ich odpowiedzialność”.

Relacje i związki

Jak wspierać osobę, która jest w toksycznym związku?

Rozpoczynając związek, każdy ma pewne oczekiwania i wyobrażenia jak będzie wyglądała relacja z drugą osobą. Zazwyczaj miłość uskrzydla, wzmacnia pewność siebie, nadaje życiu nowego, lepszego wymiaru. Bywa też, że miłość z czasem zmienia się w toksynę. W toksycznym związku zabierana jest energia, radość, szacunek, poczucie sensu i bycia kochanym, a wkrada się głębokie przygnębienie, smutek, niska samoocena czy poczucia bycia poniżanym.

Praca

Wypalenie zawodowe – jak go uniknąć?

W języku potocznym możemy spotkać się z wyrażeniem, że ktoś się w czymś „wypalił”. Zwrot ten ma raczej pobłażliwy ton. Owe wypalenie traktowane jest jako wyczerpanie sił czy zapału w danej dziedzienie. W czerwcu 2019 roku wypalenie zawodowe zostało wpisane przez WHO do Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD) i wraz z 1 stycznia 2022 roku zaczyna obowiązywać w Polsce. Od tego momentu wypalenie zawodowe zacznie być traktowane jako choroba i z tego powodu pracownik będzie mógł otrzymać od lekarza zwolnienie L4.

Rozwój osobisty

Jak przestać narzekać i zacząć doceniać?

Narzekanie jest słownym wyrażaniem niezadowolenia. Badania pokazują, że w polskim społeczeństwie jest to bardzo powszechne zachowanie, stanowi stały i ważny element interakcji społecznych Polaków.