Terapeutyczna moc przyrody

Obecne tempo życia bywa stresujące. Żyjemy w ciągłym pośpiechu, w ciągłym pędzie. Szybko, powierzchownie. W nadmiarze bodźców, informacji, rzeczy. Lawirujemy między wieloma zadaniami, obowiązkami, godzimy kilka ról społecznych. Więcej czasu spędzamy w biurach, domach, zamkniętych pomieszczeniach. Jesteśmy zniecierpliwieni i zmęczeni. Potrzebujemy wytchnienia, odprężenia i odpoczynku. Kontakt z przyrodą może być odpowiedzią na te potrzeby.

Co nam daje kontakt z naturą?

Obcowanie z naturą wycisza, relaksuje, poprawia samopoczucie, zmniejsza napięcie i zmęczenie. Niewątpliwie ma to związek z ewolucją. Przyroda była naszym pierwszym domem, zaspokajała wszystkie potrzeby – min. zapewniała pożywienie, schronienie. Widoki i odgłosy natury np. szum strumienia dawały informację, że zaspokoimy pragnienie, jesteśmy bezpieczni i przetrwamy. Takie skojarzenia są głęboko zakorzenione w naszej podświadomości i zostały do dziś.   Nie bez powodu kiedy mamy wyobrazić sobie jakieś bezpieczne miejsce np. podczas relaksacji często wybieramy takie, które znajduje się na łonie natury – plażę, las. Samo obserwowanie przyrody np. z okna, na zdjęciach czy filmach ma kojący wpływ na zdrowie. Według badania doktora Ulricha przeprowadzonego w latach 80. pacjenci po przebytej operacji usunięcia pęcherzyka żółciowego szybciej dochodzili do siebie i zażywali mniej leków przeciwbólowych, jeśli przebywali w sali z widokiem na zieleń. 

Biologiczne aspekty kontaktu z naturą

Dużo więcej możemy jednak zyskać przy bezpośrednim kontakcie z naturą. Fitoncydy i olejki eteryczne wydzielane przez rośliny aktywują nasz układ odpornościowy do pracy a bakterie znajdujące się w glebie i liściach wpływają na pracę mózgu np. poprawiając nasz nastrój. Naukowcy z Uniwersytetu Anglii Wschodniej analizując wiele projektów badawczych doszli do wniosku, że mieszkanie lub spędzanie czasu w zielonych obszarach m.in. obniża ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia i cukrzycy typu drugiego. Osoby żyjące w pobliżu natury doświadczają także mniej stresu. Ponadto według uczonych z Uniwersytetu Stanforda te, które w swojej okolicy mają drzewa zażywają mniej antydepresantów niż te, którzy nie mają ich w pobliżu swojego miejsca zamieszkania. Spacery po parku czy lesie mogą pomóc poprawić pamięć i nastrój osobom ze zdiagnozowaną depresją. A u osób chorych na schizofrenię – jak ustalili polscy badacze – zmniejszyć lęk, napięcie i przygnębienie. Eksperymenty przeprowadzone w Azji ukazały, że jesteśmy w stanie szybko się zregenerować po codziennych napięciach właśnie dzięki leśnym 

spacerom. Już 15 minut tej aktywności wystarczyło, by u uczestników obniżył się poziom kortyzolu – hormonu stresu. Badani przestrzegali kilku zasad a jedną z najważniejszych była ta, że nie korzystali w czasie marszu z telefonów komórkowych.

Co robić, by więcej korzystać z przyrody?

Przytoczoną wiedzę z badań możemy wykorzystać w praktyczny sposób aranżując przestrzeń, w której spędzamy sporo czasu. Jeśli wykonujemy trudną, stresującą pracę możemy zadbać o odpowiedni wystrój wnętrza, byśmy byli bardziej produktywni a swoje zadania wykonywali w mniejszym stresie i w lepszym nastroju. Może nam pomóc: naturalne oświetlenie, obecność roślin i obrazów przedstawiających elementy lub krajobrazy natury. Z głośników mogłyby się wydobywać dźwięki przyrody a przerwy można byłoby spędzać na zewnątrz budynku. Poza pracą moglibyśmy zadbać o to, by więcej czasu spędzać na świeżym powietrzu w otoczeniu zieleni. Jest mnóstwo aktywności, które moglibyśmy wykonywać w parku czy w lesie – spacery, zbieranie grzybów, jazda na rowerze, bieganie itp. Takie działanie pomogłoby nam poczuć się lepiej psychicznie i fizycznie. 

Terpeutyczna moc to nie psychoterapia

Mimo wszystkich pozytywnych właściwości jakie niesie za sobą przebywanie w naturze, przyroda nie jest złotą receptą na wszystkie nasze przypadłości. Nie wyleczy nas całkowicie z chorób, nie możemy się zdać tylko na nią ale może stać się cenną terapią uzupełniającą tradycyjne metody leczenia.  Przebywanie w naturze ma pozytywny wpływ na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Skoro przyroda tak o nas dba, tyle nam daje może powinniśmy zastanowić się czy tak samo my dbamy o nią?


Bibliografia

  1. Argyle M. Przyczyny i korelaty szczęścia w Czapiński J. (red.) Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA., 2004, str. 197
  2. Kulik R. Jesteśmy cząstką przyrody. Czas zadbać o siebie w pełniejszym wymiarze. „Charaktery”, maj 2021, nr 5 (292), s. 14-17
  3. Simonienko K. (2021) Nerwy w las. Jak odnaleźć spokój i radość życia. Gliwice: Helion SA
Adelina Naglik

Adelina Naglik

Psycholog, absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego. Swoje doświadczenie zawodowe budowała pracując z dziećmi i młodzieżą jako kurator społeczny, osobami uzależnionymi od alkoholu oraz jako wykładowca akademicki na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Od ponad 10 lat realizuje się w pracy z osobami starszymi, prowadzi terapię indywidualną i zajęcia usprawniające funkcjonowanie poznawcze. Psychologia to jej hobby. Regularnie bierze udział w szkoleniach ulepszających warsztat pracy. Skończyła studia podyplomowe z zakresu Interwencji Kryzysowej, Terapii Poznawczo - Behawioralnej oraz Dialogu Motywującego. Relaksuje się czytając książki o różnorodnej tematyce. Uwielbia biegać i praktykować jogę.
Uważasz artykuł za ciekawy lub pomocny? Podziel się z innymi
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Newsletter

Zostaw nam swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać kolejne artykuły bezpośrednio na swoją skrzynkę

Polecane artykuły

Praca

Kompetencje miękkie i twarde – czym są?

Najistotniejszym elementem sukcesu wszelkiego rodzaju przedsiębiorstw i organizacji są pracownicy. To właśnie oni dzięki swoim umiejętnościom, kwalifikacjom i zaangażowaniu, rzetelnie  wykonują wyznaczone im zadania i wspólnie dążą do określonych przez firmę celów. Z tego  powodu obserwujemy coraz więcej pojawiających się na rynku instytucji oferujących fachową pomoc w zarządzaniu zasobami ludzkimi (HR), zajmujących się między innymi rekrutacją pracowników. Wszystko to w myśl obsadzenia na danym stanowisku najbardziej odpowiedniego  kandydata, posiadającego wymagane kompetencje i zdolności.  Pod uwagę brany jest ogół predyspozycji danej osoby, w tym umiejętności twarde i miękkie.

zapięta kłódka
Relacje i związki

Żałoba po rozstaniu- jakie są jej etapy i jak sobie z nią radzić? Etapy żałoby po rozstaniu 

Słowo „żałoba” w pierwszej chwili kojarzy się ze stanem po śmierci bliskiej osoby. Mało kto interpretuje rozpad związku w kategorii żałoby. Rozstanie porównywalne jest do doświadczenia śmierci drugiej osoby, ale z tą świadomością, że bliska osoba mimo iż żyje, nie jest już z nami. Warto nazwać to zjawisko i nie bagatelizować uczuć towarzyszących rozstaniu ani faktu, że pojawia się żałoba po rozstaniu. Koniec związku to trudny moment, na który nie jesteśmy przygotowani będący źródłem cierpienia, zarówno dla tych, którzy postanowili odejść, jak i dla tych, od których partner odszedł.

Choroba afektywna dwubiegunowa
Uncategorized

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChaD)

Każdy z nas od czasu do czasu miewa wahania nastroju i nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Kiedy spotyka nas coś dobrego możemy wpadać w euforię, kiedy coś złego – reagujemy smutkiem. Pytanie, które należy zadać – gdzie jest granica „zdrowych” wahań nastroju? Na pewno w momencie, gdy owe wahania znacząco obniżają nasze funkcjonowanie a one same są zbyt intensywne.

Stopy dziecięce
Rodzina i dzieci

Depresja poporodowa

Czas ciąży uważany jest za radosny czas oczekiwania na nowego członka rodziny. Urządzanie pokoiku, kompletowanie wyprawki, a następnie już pojawienie się tego dzieciątka na świecie są ekscytującymi wydarzeniami. Często widzimy piękny obrazek przytulonej mamy z noworodkiem czy czułe zdjęcia całej rodziny w komplecie. Co jednak, gdy zamiast fali miłości pojawia się niechęć, a zamiast szczęścia – poczucie winy i niewyobrażalny lęk? Oprócz tego zaczyna pojawiać się wstyd, no bo jak mogę nie chcieć, nie kochać swojego dziecka, na które być może tyle czekałam/ czekałem? Tym stanom może być winna depresja. Depresja poporodowa.